Kitaplara sıkışmış olan
kahramanlarınızı hatırlıyorum. Sıradan hayatların/mızı itişin/mizle ölümsüz
olacağın/mızı sanıyoruz. Ne de mutluyuz! Demek ruh yıkıntıları insanı fena
halde yoruyormuş. Canımız göçüklerde yaşarmış. Susmanın epey çapı varmış.
Kurşunların üstü de şekerle kaplanmış.
Bol şekerli kurşunlarla vurulur,
ölürüm. Böyle ölsem nereye gömülürüm?
0 yorum:
Yorum Gönder