Görünmez bir biçimde başımı salladım.
Memnun olmak, karşı
durunlara destek vermemek mümkün şey değil bazen. Hele içini çekip kabullenmek
en zoru. Tabiata uygun davranıp, yerinizden hızlıca kalkıp okkalı bir tokat
atmak gerek. Kimisi gibi sineye çekmek… Çetin.
Çoğu zaman kontrol etsem de çevremi, en belirgin olduğum
anlar kontrolden çıktığımdakiler. Tekrar tekrar yemek masasına sohbet konusu
olabilecek tepkilerim, karşı tarafı yıkmak için değil çoğu zaman. Doğrularımdan
vazgeçemediğim konusu sadece.
Peki, bu beni iyi biri mi yapar ki?
Fakat şu da var ki; çok bilge bir insanın dediği gibi, bir
insanın iyi veya kötülüğünü sadece kötü olduğu zamanki haliyle değerlendirmek
daha başarılı sonuç verir. Çünkü akılda kalan kötüdür. Çoğu zaman.
Peki, bu beni kötü biri mi yapar ki?


0 yorum:
Yorum Gönder